Во Ангели Вардар љубовта кон ракометот се пренесува од колено на колено

Ракометот сѐ уште не важи за најраспространетиот спорт во Македонија, некако таа круна сѐ уште му припаѓа на фудбалот, но големо задоволство е кога ќе се чуе дека е игра со традиција, а љубовта се пренесувала од колено на колено. Од дедо на тато, а од тато на најмладите ракометари во нашата Вардар Јуниор лига. Сезонава за првпат на теренот се запознавме со децата од категоријата 2006/07, а нивните одговори зошто го сакаат ракометот вдахнуваат со инспирација и мотивација за работа, особено во Ракометната академија Вардар, која во најмладите ја гледа и иднината на спортот.

Запознајте ги Сања Анастасовска и Влатко Стојкоски од Ангели Вардар, кои велат дека љубовта за најдобриот спорт за нив се пренесува со гените.
За Влатко Стојкоски лигата е местото каде сака да се искали во голем ракометар и еден ден да игра во светски тим како Вардар.

Влатко Стојкоски

„Ракомет тренирам една година, и многу ми е убаво времето кое го минав со другарите и со тренерот. Кога почнав да тренирам и се сменија и другарчињата, зашто секој спорт си има идоли, и преку Ангели Вардар запознав и другарчиња кои имаат ракометни идоли. Со овие деца се дружам во секојдневниот живот. А идол ми е Игор Карачиќ од Вардар. Ракометот го избрав зашто ни тече во нашите гени. Двајцата дедовци порано биле голмани, а и татко ми тренирал ракомет, и јас сега имам многу добри рефлекси за голман. Најчесто играм на позицијата бек зашто тука сум му потребен на тимот, но можам да бидам и голман. Во Вардар Јуниор лигата многу ми се допаѓа играта против противници, има голема конкуренција и можеме да се докажеме. Тука запознаваме нови другари, и иако уште сме мали за да може да се дружиме надвор од салата, за време на натпреварите другаруваме", вели Влатко чија желба до крајот на сезонава е да ги победат Урдаревски Вардар на следната средба.

Сања Анастасовска во Јуниор лигата се натпреварува во машката категорија. Ракомет тренира две и пол години, а она што сака да го научи во лигата е да се изгради во одлична ракометарка.

Сања Анастасовска

„Желба ми е да станам успешна ракометарка. Во лигата учам многу финти, а учам и од постарите категории кога ги гледам. Идол ми е Јованка Радичевиќ од женскиот тим на Вардар, и Хорхе Македа од машкиот тим", вели Сања, која ракометот како спорт ја привлекол зашто и постарата сестра тренирала: „Едноставно го сакам спортот. Убав е, интересен е и сакам спортови со топка. Сакам кога имаме убави тренинзи, а тренерот ни ги предава најдобрите работи кои ние можеме да ги разбереме. Сезонава првпат играм во лигата, но ова што го играме е навистина многу добро за нас. Ни помага да напредуваме во ракометот и да се движиме кон целта да израснеме во успешни ракометари. Ми се допаѓа што играме со противници кои се многу квалитетни за нашата возраст. При тоа играме во убави сали, затоплени, се е добро организирано, и имаме и судии кои судат правилно и ни помагаат да ги научиме правилата", вели Сања.

За тренерот Силвана Миленковиќ, и двајцата се сложуваат дека е многу добар тренер, кој се обидува да им ги пренесе ракометните вештини, како и да ги научи и на финти, а им организира и пријателски натпревари.

 

понеделник, 27 ноември 2017 - 13:27